10 lekcji jogi. Jamy i nijamy w codziennym życiu

By żyć w zgodzie z innymi i samym sobą To, co dzisiaj uważamy za jogę - te wszystkie trójkąty, lotosy, powitania słońca - to tylko wierzchołek góry "jogowej". W czasach gdy powstawała joga, około 5000 lat p.n.e., celem jej uprawiania nie było zawinięcie się w precel ani stanie na rękach, ale uspokojenie umysłu, osiągnięcie spójności - wewnętrznej i zewnętrznej - a także jedności z Bogiem i szczęścia.

• Jako pierwszy napisał o tym Patańdźali, który żył na przełomie IV i V wieku n.e.

Jego Jogasutry to zbiór krótkich zdań na temat jogi, rodzaj notatnika, wielokrotnie w historii opatrywanego komentarzami różnych joginów. Ta książka również stanowi rodzaj komentarza do myśli wyrażonych przez Patańdźalego, choć jej autorka nie stara się wyjaśniać, co mistrz miał na myśli, a raczej podpowiada, jaką naukę może wyciągnąć z Jogasutr współczesny człowiek.

• By skończyć z cierpieniem, trzeba go uspokoić.

Zdaniem Patańdźalego, ponieważ ludzki umysł zwykle pozostaje nadaktywny, wszyscy cierpimy. Do tego celu służy medytacja, ale przyda się też siedem innych elementów jogi, między innymi asana, czyli wygodna pozycja do medytacji, oraz jamy i nijamy.

• Te ostatnie na pierwszy rzut oka przypominają Dekalog.
• Nie bez przyczyny - można je traktować jak zbiór zasad etycznych, które chronią porządek społeczny.
• Jednak ich główne zadanie jest inne.
• Jamy i nijamy mają przede wszystkim chronić nas przed nami samymi.

• I w pewnym sensie - o nasze szczęście.

Dbają o naszą karmę, o wewnętrzną integralność, o spokojny sen i o to, byśmy mogli patrzeć na siebie w lustrze.