A kiedy zniknie pustynia

Samaa żyje w świecie, który za kilka stuleci może być naszym światem. To pustynia pozbawiona tlenu, pełna nieznośnego ciepła.

• Większość zwierząt i roślin wymarła na skutek tajemniczej katastrofy klimatycznej.

• W tym wrogim człowiekowi środowisku ocaleni nauczyli się organizować swoją codzienność na nowo.
• Kobiety zajmują się domem, mężczyźni handlują lub polują...
• na drzewa.

Ludzkość zmuszona jest funkcjonować w opustoszałej przestrzeni, prowadzić koczowniczy tryb życia, a także żyć w strachu przed głodem i odwodnieniem. To pozostałość dawnego świata będąca ostatnim cennym dobrem - walutą wymiany żywności i tlenu, które można zdobyć w Mieście.

• Nikt nie wierzy, że to właśnie drzewa są sednem sprawy i nie powinny być wycinane.
• Zbyt wiele pokoleń przeminęło, by ktokolwiek o tym wiedział.
• Samaa nie zna innego świata.
• Marzy o dołączeniu do łowców, ale w jej społeczeństwie kobiety nie mogą wykonywać wielu czynności.
• Pomimo to dziewczyna zdobywa się na odwagę i pewnego dnia wyrusza w ślad za łowcami.

Okazuje się, że pustynia ma niejedno oblicze, a wszystko, w co do tej pory wierzyła Samaa, jest kłamstwem. Poetycka i futurystyczna powieść autorstwa Marie Pavlenko pokazuje, że niektóre rozwiązania problemu globalnego ocieplenia są na wyciągnięcie ręki.

• Ale podobnie jak ludzie ze świata Samai, nie bierzemy ich pod uwagę.

Marie Pavlenko proponuje nam kontemplacyjną historię, w której krok po kroku, razem z bohaterką, odkrywamy istotę natury - istotę życia.