Adela nie chce umierać

Jest miłość po Auschwitz... Ona nie potrafiła kochać.

• On kochał ją od początku.

Adela i Adolf to obozowi rozbitkowie, którzy budują swoją dziwną ,,miłość-niemiłość" na bardzo kruchym fundamencie: nie wracać do przeszłości. Adela nie wie, jakim chłopcem był jej mąż, on nie zna kobiety, która jest jego żoną.

• Dopiero pod koniec życia mają odwagę przywołać wspomnienia, poznać się na nowo i pokochać.
• Prawda okazuje się jednak bolesna...
• On lubi cyfry, ona jest słowem i książką.
• Jego matka robiła kawę z żołędzi, jej - jadła bułeczki z kawiorem i piła szampana.
• Jego ojciec hodował pszczoły na głębokiej prowincji, jej - był poważanym lekarzem w przedwojennym Poznaniu.
• Nie łączyło ich nic.

• Z przerażeniem zdają sobie sprawę, ile zawdzięczają najtrudniejszemu ze wspomnień.
• Adela pokochała Adolfa.
• On nie przestał jej kochać.
• Rozstanie jest nieuniknione, ale żadne z nich nie chce odejść pierwsze.

Gdyby nie Auschwitz, gdyby nie maleńkie tatuaże na przedramionach, ich miłość byłaby po prostu niemożliwa. ,,Adela nie chce umierać" to mocna, napisana z niezwykłą wrażliwością historia o życiu i umieraniu, o najgłębszym ludzkim lęku, jakim jest śmierć.

• I o miłości, która wybaczy wszystko.