Alles in Ordnung?. Listy do Lagerkommandanta

Wstrząsające listy ofiary do kata. Karmił nas pan dwa razy dziennie.

• O osiemnastej dawano nam trzy czwarte litra brukwi lub marchwi.
• Ile tam było tłuszczu i mięsa, wiedział tylko kucharz i pan.
• O dziewiętnastej zaczynała się godzina śpiewania.
• Kto miał trudności z nauką, wędrował do karceru.
• Pan sam urządzał owo pomieszczenie.
• Takich szczurów nie widziałem nigdy.
• Z zepsutej rury wodociągowej sączyła się woda.
• Kiedy zamykał pan drzwi obite gumą, woda sięgała kolan.
• Bywał też pobyt w karcerze zaostrzony.
• Na przykład cztery dni bez jedzenia i bez koca.
• Płakaliśmy z głodu.
• Dwunastoletni Czesław Czubak trafił jako jeden z pierwszych więźniów do dziecięcego obozu w Lubawie.

• (Wszystko w porządku?).
• Należało odpowiedzieć: Jawohl, Herr Lagerkommandant.
• Alles in Ordnung.(Tak, panie komendancie obozu.
• Wszystko w porządku).
• Ale ponieważ nowicjusz nie mógł tego wiedzieć - milczał.
• I tak zaczynało się piekło torturowania i mordowania polskich dzieci.
• Czesław Czubak przeżył tam pięć lat.

Zaraz po przybyciu do obozu dziecko było bite gumową pałką przez komendanta, który potem zadawał mu pytanie: Alles in Ordnung? Po dwudziestu czterech latach od zakończenia wojny zdecydował się pisać listy do swojego oprawcy, żeby zapytać o zło, którego nawet jako dorosły człowiek nie potrafił zrozumieć.

Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecka więzionego, głodzonego, bitego i bestialsko torturowanego - za kradzież kromki chleba, śpiewanie polskich piosenek albo za to, że jego rodzice byli aresztowani. Czesław Czubak (1927-1994) - muzykolog, dziennikarz, pisarz.

• Urodził się w Zblewie koło Starogardu Gdańskiego.
• Zmarł 24 listopada 1994 roku w Warszawie.

• Po zakończeniu wojny założył i prowadził Teatr Harcerski w Toruniu.
• Autor dziewięciu sztuk teatralnych oraz dwóch książek: "Alles in Ordnung" (1970) i "9 listopada w sobotę" (1975).
• Odznaczony Krzyżem Oświęcimskim oraz Złotym Krzyżem Zasługi, Zasłużony Działacz Kultury.

W czasie wojny jako dwunastoletni chłopak trafił do gdańskiego więzienia, skąd w 1941 roku został przeniesiony do obozu karnego dla dzieci w Lubawie.