Anatomia. Monotonia

Var i Lou od kilku lat są małżeństwem. Ona pochodzi z niewielkiego miasteczka w Norwegii, on z południa Francji.

Mieszkają w Londynie, tworząc luźny związek, liberalnie podchodząc do wierności. Var spotyka się regularnie z nastoletnią Sidney, Lou po rozstaniu z Kochankiem żarliwie poszukuje nowych partnerów seksualnych.

• Swoje doświadczenia opisuje w powieści, nad którą pracuje.
• Anatomia.

Monotonia to świetnie napisana książka o ekstremalnej formie miłości, o jej granicach, o nagości, pożądaniu i fantazjach. Krótkie imiona głównych bohaterów, krótkie zdania, krótkie sceny-rozdziały przyspieszają tempo akcji - od seksu do seksu, papieros przypalany od papierosa...

• - Oto moje warunki: jeśli zdołasz zakochać się w innym mężczyźnie tak, jak kiedyś zakochałaś się w Kochanku...

Powieść Edy Poppy obfituje w odniesienia do francuskiego filmu i literatury (Var i Lou grają w zgadywanie tytułów na podstawie cytatów, podobnie jak bohaterowie Marzycieli Bertolucciego), a rozdziały noszą tytuły filmów, książek i piosenek z międzynarodowego kanonu. Cóż, obiecuję, że zerwę wtedy z Sid.

• Wtedy koniec między mną a nią.
• - Mówisz poważnie?
• - Nie nadaję się zbytnio do prozy życia, rutyny.
• A więc...?
• - Ponowne zakochanie?
• - Tak.
• Pomyślałam sobie, że to zabawa...
• Jakie jest znaczenie zabawy?

To coś, co człowiek robi, żeby się rozerwać, a ja lubię rozrywki, zwłaszcza razem z Lou. Poza tym myśl, że odejdzie od Sidney, że spotkam innego mężczyznę, myśl o zakochaniu, zdradzie i zniszczeniu, to pociągająca myśl.

• Bo ja chcę patrzeć na życie z humorem.
• Chcę być dzielnym małym graczem.