Anatomia niepokoju stanowi prawdziwą skarbnicę najróżniejszych form literackich właściwych pisarstwu Chatwina. Zawiera bardzo cenny, bo autobiograficzny, fragment Zawsze chciałem pojechać do Patagonii, kilka opowiadań, parę recenzji oraz esejów z pogranicza filozofii i estetyki.
Mamy tu więc podróże, opowieści o niezwykłych miejscach i wydarzeniach, a wszystko to podszyte strachem przed skostnieniem. To pisarstwo wynika z niepokoju - tego niepokoju, który zmusza do ciągłego ruchu, a ruch fizyczny, ciągłe podróżowanie, i ruch myśli splatają się, dając niepowtarzalną całość.
Peter Levi napisał w "Independent", że Chatwin był najlepszym pisarzem podróżnikiem swojego pokolenia i jednym z najgłębszych pisarzy. "Newsday" Jest to pisarz o rzadkich umiejętnościach (), a jego zwięzły, precyzyjny, pełen ironii język z pewnością przetrwa próbę czasu.
Jego pierwsza książka, W Patagonii, to klasyka reportażu literackiego uhonorowana nagrodą Hawthornden oraz E.M. Forstera; po niej przyszły kolejne, wyróżniające się oryginalnością i klarownością stylu, w tym Pieśni stworzenia oraz Co ja tu robię?.
