Andrzej Wajda

Jego życiem interesowali się osobiście szef KGB, 10 generałów polskiej bezpieki oraz ministrowie Moczar i Kiszczak. Jego filmy śledzili kolejni szefowie partii i państwa: od Gomułki, plującego na pesymizm Niewinnych czarodziejów, poprzez Gierka, któremu żona kazała usunąć pornografię z Ziemi obiecanej, po Jaruzelskiego, który przy okazji Człowieka z żelaza chciałby udowodnić, że w Grudniu 1970 roku armia była niewinna.

Autorzy opisują życie swego bohatera na skrzyżowaniu polityki, codzienności i pracy nad kolejnymi filmami, z których wiele stanie się arcydziełami światowego kina. Kłopoty z cenzurą, władzami kinematografii i nacjonalistami, którzy go od zawsze nienawidzą.

• Książka stanowi ważne dopełnienie dyskusji, jaka toczy się wokół filmu Wałęsa.
• Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy.
• Dlaczego właśnie w 1977 r.
• bezpieka założyła na mnie sprawę?

Sięgają po nieznane materiały z archiwów również PRL-owskiej bezpieki ale przede wszystkim rozmawiają z samym Andrzejem Wajdą, świadkiem epoki. Chyba dostrzegli już, że nie ma szans, bym przeszedł na ich stronę.

• Człowiek z marmuru został przez widzów odebrany jednoznacznie: okazał się bardzo mocnym filmem.
• W samym kryptonimie też była jakaś logika.
• Miałem wtedy już dobrą pozycję w środowisku, także za granicą.
• Niektórzy postrzegali mnie więc jako luminarza wśród artystów.
• Ubecy pewnie też.
• A może po prostu policja potrzebowała akurat takiej sprawy...
• By mieć na mnie jakieś ewentualne haki tak na wszelki wypadek?
• Andrzej Wajda