Anna. Gorzki smak miodu

Skończyła się wojna. Anna ma prawie 13 lat.

• Mieszka w Tilsti z rodziną biologicznego ojca, która nadała jej imię Elise.
• Jest dobrze traktowana.

• Zimą 1945 roku do Prus wchodzi Armia Czerwona.
• Hoffenbergowie nie zdążyli uciec.
• Giną.
• Umiera zgwałcona przez Sowietów żona Klausa, a rodzeństwo nie wraca z wyprawy po żywność.

Mimo prób całkowitego zniemczenia i przekonania, że matka nie żyje, Hoffenbergom nie udało się do końca wyprzeć z pamięci dziecka polskiej przeszłości. Anna szybko pojmuje, że w zdobytym przez wroga, obróconym w gruzy i głodnym mieście, w którym szerzy się terror Sowietów, przeżyje tylko ten, kto jest sprytniejszy.

• Tuż po wojnie, w sowieckich już Prusach Wschodnich ukrywały się w lasach tysiące niemieckich sierot.
• Później nazwano je "wilczymi dziećmi".

Nie dać się zabić, znaleźć bezpieczne schronienie i zdobyć cokolwiek do jedzenia - to najważniejsze cele zaradnej trzynastolatki. W poszukiwaniu chleba, ryzykując, że zostaną zastrzelone przez sowieckich żołnierzy, przekradały się na Litwę, by szukać pracy u tamtejszych chłopów.

• Wioletta Sawicka - urodziła się i mieszka na Warmii.
• Z wykształcenia jest pedagogiem, ale zawodowo realizuje się jako dziennikarka.
• Jej specjalnością są reportaże.
• Wyciszenia od zgiełku życia szuka w warmińskich lasach i w Bieszczadach, które niezmiennie ją fascynują.
• Autorka dziesięciu powieści.

Anna sama próbuje dotrzeć do Wilna, które pamięta z wczesnego dzieciństwa, żeby odnaleźć kogoś z polskiej rodziny albo ciocię Ester.