Jak architektura i urbanistyka pomagały w realizacji dążeń społeczno-politycznych w nowo powstałych państwach w Europie Środkowej po I wojnie światowej? Gdzie burzono stare, a gdzie wznoszono nowe pomniki i mauzolea, by umocnić młode narodowe tożsamości?
Jakie dążenia podejmowały w tym czasie niepodległa Polska, Czechosłowacja, Jugosławia czy kraje bałtyckie, by stworzyć nowemu obywatelowi godne warunki życia? Znalazły się w niej obszerne eseje poświęcone nowej geografii politycznej w Europie Środkowo-Wschodniej po konferencji pokojowej w Paryżu (1919-1920), środkowoeuropejskiej architekturze modernistycznej czy nowej polityce mieszkaniowej w regionie.
modernistycznej wsi Lisków w Wielkopolsce, międzywojennej architekturze Czechosłowacji, Jugosławii i krajów bałtyckich, a także transformacji i modernizacji Kowna tymczasowej stolicy Litwy w latach 1919-1939. W gronie autorów znaleźli się: Arnold Bartetzky, Bohdan Cherkes, Marija Drmait, Maciej Górny, Aleksandar Kadijević, Mart Kalm, Żanna Komar (MCK), Henrieta Moravčíková, Helena Postawka-Lech (MCK), Andrzej Szczerski, Michał Wiśniewski (MCK), Natalia Żak (MCK).