Tom zawiera spisane w getcie warszawskim wspomnienia Cwi Pryłuckiego (1862-1942), publicysty, jednego z pionierów prasy żydowskiej. Wspomnienia te zachowały się (niestety nie w komplecie) w oryginale, spisane odręcznie w dwunastu zeszytach.
Akcja rozpoczyna się w chwili, gdy Cwi Pryłucki, otrzymawszy w Petersburgu koncesję na wydawanie żydowskiego dziennika, przenosi się do Warszawy, po czym rozwija się chronologicznie aż do wybuchu II wojny światowej. Bardzo dużo uwagi poświęca ruchowi syjonistycznemu i osadnictwu żydowskiemu w Palestynie, często wspomina przy tym własną działalność publicystyczną.
Po wojnie wspomnienia Pryłuckiego, jako że nie dotyczyły okupacji niemieckiej, nie znalazły się w kręgu zainteresowań badaczy Zagłady - a to oni głównie korzystali z materiałów ARG. XX wieku materiały do monografii o prasie żydowskiej w Warszawie, z jego inicjatywy w 1983 roku publikowano je w odcinkach na łamach ,,Fołks-Sztyme".
Nie było to jednak wydanie kompletne - pominięto w nim wszystkie dopiski i uzupełnienia znajdujące się na luźnych kartkach. Jednak opublikowana tylko po hebrajsku i w dodatku w tomie zbiorowym, jest praktycznie niedostępna przeciętnemu polskiemu czytelnikowi.