Autobiografia w sensie ścisłym. A nawet umownym

Jerzy Pilch (19522020) w swojej autobiografii uzupełnionej archiwalnymi zdjęciami z Wisły i z rodzinnego albumu zmienia czas utracony w czas odzyskany dzięki ocalającemu darowi opowiadania, bo to, czego nie pamiętamy albo czego nie umiemy opisać nie istnieje. Autobiografia w sensie ścisłym, a nawet umownym to taka opowieść o sobie, którą sam pisarz uznał za kanoniczną, a więc jedyną, jaka (jego zdaniem) nadaje się do przekazania innym.

• Pisząc ją, Jerzy Pilch dokonał ostentacyjnej redukcji zdarzeń należących do powierzchniowej warstwy własnego życia.

Uczynił tak, by tym mocniej wyeksponować drugą, głęboką warstwę tegoż życia, stanowiącą klucz do jego tożsamości i sposobu widzenia świata. Umieścił w niej mityczną przestrzeń dzieciństwa spędzonego w Wiśle i wyjazd do Krakowa, lokujący go w istnieniu realnym, historycznym.

• Marian Stala Wydaje się to mało prawdopodobne, ale sceptyczny byłem od dziecka.
• Skąd się to wzięło, nie miałem zielonego pojęcia.
• Nic nie było takie, jak powinno.
• Żadna ziemia obiecana, żadna kraina mlekiem i miodem płynąca.
• Nie szukałem drogi, bo wiedziałem: nie ma takiej drogi.
• Nie ma drogi prowadzącej do wyśnionych krajów, bo nie ma takich krajów.
• Jerzy Pilch