Aż po horyzont. Tom II

Czy warto dążyć do tego, by za wszelką cenę poznać historię swojej rodziny? A może są takie opowieści, które powinny po prostu zostać na zawsze zapomniane?

• Dla Weroniki te pytania nabiorą wkrótce wyjątkowego znaczenia.

• Ale czy Weronika będzie miała na tyle odwagi, by po latach skonfrontować się z niewygodnymi faktami?

Znalezione przypadkiem na strychu zapiski ciotki Wandy, która przed laty wyszła za cudzoziemca i wyjechała z Polski, mogą stanowić klucz do rozwiązania wielu nurtujących ją zagadek. Co się wydarzy, gdy świadkowie wydarzeń, które położyły się cieniem na losach kolejnych pokoleń, w końcu przerwą milczenie?

• Nie miałam pojęcia, że Rozalia pisała pamiętnik uśmiechnęła się blado.
• Nawet słowem się o tym nie zająknęła.
• Choć z drugiej strony, czy musiała się z tego zwierzać?
• Mimo tego spostrzeżenia Weronika ponownie poczuła chłód na całym ciele.
• To nie były jej zapiski odparł Michał.
• A zatem czyje?
• spytała zmienionym głosem.
• Tym razem uznała, że ma prawo do niepokoju.

• Kto miał taką wiedzę na temat jej rodziny?
• I nagle pojęła, że chyba zna odpowiedź.
• Wyjaśnienie syna było jedynie potwierdzeniem jej domysłu.
• Siostry dziadka Jana.

Kto był autorem wspomnień o jej rodzicach i dziadkach, a także, jak ujął to Michał, różnych ciekawostek i dziwnych spraw? Piotrka najwyraźniej zastanowiło spojrzenie matki, bo na wszelki wypadek dodał: Tej, która przed laty wyjechała z Polski.

• Nie wierzę, pomyślała Weronika.
• Jak to możliwe?
• Niczego nie rozumiała.