Banita

Jam Jacek Dydyński, kiedyś szlachcic, polski pan. Teraz banita wyjęty spod prawa!

• Dziś nie mam nic!

Tyle znaczyłem, co szabla, którą najmowałem za złoto magnatów. Dworu, rodziny Straciłem młodość w zwadach, pojedynkach.

• Stworzenia jak mówią - bez duszy.
• Zabić je - ot jak świecę zgasić.
• Ja jednak wiem, że to nieprawda Bo zamieniłem szlachecką fantazję Na miłość ladacznicy.
• Dziś zagram o nią w kości z samą panią Śmiercią.

Wzgardzony, wyśmiewany, oddaję szablę, co kiedyś służyła hetmanom - na usługi pięknej kurtyzany.