Barluha

Urodziłem się na swoje nieszczęście jak każdy człowiek. Był mroźny styczeń 1949 roku.

• Po co mi to było?
• Ale czy ktoś mnie pytał o zgodę?

Pamiętam, już w minutę po urodzeniu pomyślałem sobie, zimno tu na świecie jak diabli. Miejscem nieszczęsnych narodzin było Podlasie - historyczna kraina różnych dziwnych ludów: Prusów, Jaćwingów, Litwinów, Rusinów, Polaków, Żydów.

Trochę też pałętało się tutaj Tatarów, Krzyżaków, Szwedów, Cyganów i tym podobnych turystów. Dlatego ojciec mawiał nieraz wielce poirytowany: ,,Polak katolik, to rozumiem, wszystko jasne.

• A tu łażą jakieś przybłędy".

• Po różnych dziurach ludzie też muszą się rodzić.

Trudno, myślałem sobie już w minutę po urodzeniu, nie każdy ma szczęście przyjść na świat w eleganckiej Warszawie, gdzie same Polaki katoliki. Przez szkołę podstawową jakoś się przeczołgałem, raz sam z niej uciekałem, innym razem wyrzucano mnie.

• Przydomki tam miałem różne.
• Głodomor - bo dzieciom chleb z tornistrów podkradałem.
• Chuligan - bo jak mnie mordę siniaczono, to ja innym też siniaczyłem.

Jeśli nauczyciele bili nas po pyskach, to my snuliśmy plany, jak ich pozabijać. Aby uciec od głodu, od orki w polu, wywalania gnoju z chlewa, poszedłem do szkoły średniej, prowincjonalnego technikum.

I tu przed samą maturą wywinąłem numer, ogłosiłem wszem i wobec, że chcę studiować polonistykę. Osłupienie i zgorszenie wśród nauczycieli było zupełne, co poniektórzy tylko kiwali głowami, od dawna wiedzieliśmy, że to chuligan.

• I jeszcze gdzie on chce startować, na Uniwersytet Warszawski!
• Nie do pomyślenia!
• Na ten mój chuligański wybryk zareagował wychowawczo dyrektor szkoły i podjął działania uniemożliwiające mi studia.
• Ja zaś jako kulturalny uczeń pomyślałem sobie cichutko: mam cię w dupie stary trupie!
• I podjąłem działania przeciwne, nieprawomyślne i wywrotowe.

• Choć z drugiej strony szkoda, byłbym dzisiaj szanowanym kombatantem.
• Dumny tytuł magistra filologii polskiej uzyskałem w 1975 roku.
• Zrobiłem też drugi fakultet, jeszcze bardziej ciekawy.
• Przez pięć lat namiętnie studiowałem piękne studentki - z czego wiedzę ogromną i przeżycia miałem niesłychane!

A była wtedy komuna, dziwne, ale żadna ubecja wcale mnie nie szarpała - co niech w niebie komunistom będzie policzone. Zaprocentowało to, bo gdy pewna miła pani, chcąc pomóc materialnie biednemu studentowi, zaproponowała pracę płatnego kochanka, ofertę przyjąłem z radością.

• Wszyscy koledzy zazdrościli mi takiej oferty.
• A fachowe przygotowanie miałem duże.
• I chyba żadnej już pracy w moim życiu nie wykonywałem z takim zapałem!
• Ten wymarzony dla mężczyzny zawód usiłowałem kontynuować po studiach.

• Musiałem więc pracować za liche pieniądze w różnych profesjach, było ich chyba ze trzydzieści.

Niestety, stwierdziłem z żalem, że popyt na męskie usługi wśród kobiet jest nikły. Trochę też pisałem, żeby choć tak się dowartościować przy słabych zarobkach i ogólnie marnym życiu magistra polonistyki.

• Po Warszawie bytuję obecnie w dzikich ostępach Suwalszczyzny wśród chramów zwanych kościołami.

• I tym podobne bluźnierstwa.
• Pobożny ów Jaćwing zawołał wtedy: niech ci za to Pan Bóg da zdrowie na resztę życia, a Matka Boska pieniądze!
• Opublikowałem dotychczas cztery powieści.

Jako człowiek bogobojny z oburzeniem przedstawiłem tutaj pewnemu pobożnemu Jaćwingowi zupełnie bezbożną doktrynę: ,,chrześcijaństwo to pogaństwo rozumu". ,,Dolar" oraz ,,Boj" poruszają tematy emigracyjne z Chicago.

• Poza tym w 2010/2011 roku na obrazę boską i ludzką ukazała się moja dwutomowa powieść pt.

• Nieźle wyklinano mnie za tę książkę, z czego bardzo się cieszyłem.
• Aleksander Miłowicki

,,Piękne samice ludzkie" - skandal na cztery fajerki!