Wstęp Człowiek podczas pracy poddawany jest różnorodnym oddziaływaniom środowiska pracy, które wpływają bardziej lub mniej szkodliwie na jego zdrowie i zdolność do pracy. Pod pojęciem „bezpieczeństwo i higiena pracy” mieści się nie tylko ochrona zdrowia i życia pracownika, ale także ochrona ludzkiej zdolności do pracy.
Bezpieczeństwo i higiena pracy (bhp) zakłada usuwanie lub co najmniej ograniczenie zagrożeń związanych z procesami technicznymi w środowisku pracy. Odnosi się to do: technologii, maszyn i urządzeń, szkodliwych gazów, par i pyłów, niebezpiecznego promieniowania i działania prądu elektrycznego, zbyt wysokiej lub zbyt niskiej temperatury, hałasu itp.
Technika bezpieczeństwa, która stanowi wiedzę o przeciwdziałaniu zagrożeniom, jest ściśle związana z różnymi dyscyplinami naukowymi, na przykład z chemią, fizyką, medycyną, fizjologią, psychologią, ergonomią itp. (DzU z dnia 16 lipca 1997 r., nr 78, poz.
Spełnienie obowiązków pracodawcy w dziedzinie bhp jest konieczne dla bezpieczeństwa pracy, ochrony zdrowia i życia pracowników w zakładzie pracy, a na terenie budowy wszystkich wykonawców robót budowlanych. Ta odpowiedzialność jest niezależna od prowadzonej działalności i od rodzaju pracy, a także podstawy prawnej, na jakiej zatrudniona jest osoba świadcząca pracę.
Obowiązki pracodawcy w dziedzinie ochrony zdrowia i życia pracowników określają nie tylko przepisy Kodeksu pracy [1\ i aktów wykonawczych [5\÷[11\, ale także inne źródła pozakodeksowe np. [2\, [3\, [12\÷[17\.