Monografia ukazuje bezpieczeństwo surowcowe państwa jako ciągły proces eliminacji ryzyka wystąpienia niedoborów w bieżących i przyszłych dostawach strategicznych energetycznych i nieenergetycznych surowców mineralnych. Autor skupia się na instrumentach zaliczanych do szeroko rozumianego prawa administracyjnego, omawiając m.in.
kwestie związane z polityką administracyjną i polityką publiczną państwa, planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym, ochroną środowiska, własnością górniczą, koncesjonowaniem działalności poszukiwawczo-wydobywczej czy zagadnienia dotyczące rezerw strategicznych i zapasów obowiązkowych surowców. W obecnych czasach niemożliwe jest prawidłowe funkcjonowanie gospodarki współczesnych państw bez wykorzystywania w codziennej działalności rozmaitych surowców mineralnych.
