Rozwój systemów bezzałogowych statków powietrznych (BSP) daje podstawy do oceny, że mamy do czynienia z technologią przełomową. Systemy BSP kreują nowe możliwości wynikające z ich specyfiki jako urządzeń zaprojektowanych do wykonywania operacji (w większości przypadków) w sposób zupełnie odmienny od operacji lotnictwa załogowego.
Z drugiej strony, rozwój tej technologii jest ściśle powiązany z koniecznością integracji z lotnictwem załogowym, w szczególności z notującym najwyższe statystyki bezpieczeństwa komercyjnym lotnictwem transportowym. Z punktu widzenia regulacji prawnych, podstawowym zagadnieniem wymagającym uwagi władz publicznych jest bezpieczeństwo operacji, które należy rozpatrywać dwojako.
Po pierwsze, BSP może ulec wypadkowi, a więc zagrozić bezpieczeństwu osób lub mienia na powierzchni ziemi. Po drugie, wskutek kolizji z załogowym statkiem powietrznym może dojść do zagrożenia bezpieczeństwa osób znajdujących się na pokładzie (pasażerowie, członkowie załogi).
Wokół tej definicji powstały bardzo szczegółowe przepisy dotyczące choćby projektowania, produkowania, obsługi technicznej, eksploatacji, czy operacji wykonywanych przy użyciu statków powietrznych, w tym organizacji i personelu zaangażowanych w te operacje. Jednak BSP nie jest po prostu nowym rodzajem statku powietrznego, do którego wystarczy "odpowiednio" zmodyfikować reguły i zasady obowiązujące w lotnictwie załogowym.
Analizowane są rozwiązania przyjmowane na poziomie międzynarodowym, regionalnym (USA, UE), jak i krajowym. Praca uwzględnia również analizę regulacji normujących zgłaszanie i badanie wypadków lotniczych, jak i procedur zgłaszania i analizowania zdarzeń związanych z bezpieczeństwem innych niż wypadki.
