Bociany zawsze wracają do gniazd

Moja córka, wrażliwa, zdolna, inteligentna, z rozwiniętym poczuciem estetycznym, wśród prostactwa syk ojca. Po kądzieli tylko Florczak syk matki.

• Ale po mieczu Miłobędzka.

• Chcesz cuchnąć, twoja sprawa.
• Cuchnij.
• Tam wszędzie cuchnie.
• Obsadzili chałupę różami, a i tak cuchnie.
• Nawet w tym ich tak zwanym gościnnym pokoju.
• Obrzydliwość.
• Brud.

Moi, świętej pamięci, rodzice nie cuchnęli oborą, jak twoi syk ojca. Brzydziłem się niedomytych sztućców, talerzy; tych garów, w jakich moja szacowna a niedomyta teściowa gotowała zupy; wszystko napawało mnie tam wstrętem.

• Robactwo pełzające po ścianach dłużej nie dało się tego słuchać.
• Wpadła do gabinetu.
• U dziadków nic nie cuchnie!

• Kłamiesz, tato!
• Czemu kłamiesz, tato?
• Agnieszko, wyjdź!
• Agnieszko, znowu podsłuchujesz napadli na nią i matka i ojciec.

Dom dziadków jest ładny, wygodny, czyściuteńki! Mądra i ciepła opowieść o trudnych problemach adaptacji w nowym środowisku, separacji rodziców, uczuciowym rozdarciu, silnych emocjach, buncie, zagubieniu To książka o sprawach ważnych i trudnych.