Krytyczna rola zasobów strategicznych w kształtowaniu strategicznej efektywności przedsiębiorstwa jest powszechnie znana. Jednym z definiujących atrybutów strategicznego potencjału współczesnego przedsiębiorstwa jest bogactwo społeczno-emocjonalne opisywane w kategoriach: kontroli i wpływu przez rodzinę na podejmowanie decyzji; identyfikacji członków rodziny z przedsiębiorstwem; zespolenia więzi społecznych posiadanych przez członków rodziny zarówno wewnątrz przedsiębiorstwa, jak i w jego otoczeniu; emocjonalnego przywiązania do prowadzonej działalności gospodarczej; odnowy związków rodzinnych przez sukcesję mającą na celu zachowanie efektywnego biznesu dla przyszłych pokoleń.
Niniejsze opracowanie koncentruje uwagę na tym, jak spożytkować bogactwo społeczno-emocjonalne jako zasób strategiczny oraz twórczość organizacyjną jako dynamiczną zdolność dla budowania względnie trwałej przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa. Opisany mechanizm stanowi znaczny wkład do teorii zarządzania strategicznego, wskazując na nową ścieżkę formowania przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstw, która ma również istotne implikacje dla praktyki menedżerskiej.
Koncepcja bogactwa społeczno-emocjonalnego, choć obecna w literaturze światowej, nie doczekała się dotychczas teoretycznego i empirycznego wsparcia na gruncie polskim.
