Świetna książka, która kończy się terapeutycznym katharsis. Amos Oz Przypadkowe spotkanie z niewidzianym od lat Ejtanem, wielka młodzieńczą miłością Iris, na nowo otwiera nie do końca zagojone rany.
Mimo żalu i gniewu, jątrzących się w kobiecie przez długi czas, uczucie nie wygasło i odradza się na nowo. Z taką mocą i namiętnością, że Iris gotowa jest poświęcić szczęście swojej rodziny i zadać bliskim ból, którego sama doświadczała przez lata.
Zeruya Shalev robi to, co potrafi najlepiej: opowiada głęboko emocjonalną historię rodziny, miłości, odkupienia i rozczarowania, zachęcając czytelnika, by zatracił się w opowieści, i oferując oczyszczenie, kiedy się skończy. [...\ Coś znajomego w historii i tworzących ją dramatach, a także wsposobie jej rozwiązania stwarza poczucie intymności.
29 stycznia 2004 roku, kiedy wracała razem z dzieckiem do swojego domu w Rehavii, w Jerozolime, palestyński zamachowiec-samobójca wysadził miejski autobus, w chwili gdy mijała go pisarka. Shalev otrzymała wiele nagród, m.in.: Book Publishers' Association's Gold and Platinum Prizes, German Corine Book Award (2001), French Amphi Award i trzykrotnie nagrodę ACUM (1997, 2003, 2005).
Mąż i żona była również nominowana do francuskiej Prix Femina (2002) i została ujęta na francuskiej liście Fnac jako jedna z 200 najlepszych książek dekady.