Ból kamieni

Powieść o czekaniu i poszukiwaniu. Historia kobiety opowiedziana przez jej wnuczkę.

• Dziwne to małżeństwo - dwoje ludzi, którzy prawie ze sobą nie rozmawiają i sypiają po przeciwnych stronach łóżka.
• Siedem lat później kobieta zostaje skierowana na leczenie do uzdrowiska.
• Tam poznaje Weterana - mężczyznę żonatego, kalekę - którego pokocha.
• Po raz pierwszy pokocha naprawdę.
• Przez całe dalsze życie będzie wracała pamięcią do tamtego czasu i szukała swojej miłości.
• Czy uda jej się znaleźć spełnienie?

Babcię narratorki poznajemy w 1943 roku, kiedy wbrew własnej woli wychodzi za mąż za czterdziestoletniego wdowca, do szaleństwa w niej zakochanego. Autorka subtelnie łączy opisy świata zewnętrznego - powojenna Sardynia - i wewnętrznego, w którym najważniejsze jest uczucie.

• Wartościowa, piękna powieść.

Bez patosu, morałów czy banału, za to z lekkością i poczuciem humoru. Kiedy babcia zdała sobie sprawę, że jest już stara, powiedziała mi, że boi się śmierci.

• Dlatego że dał jej tyle pięknych rzeczy na tym świecie, a ona nie potrafiła być szczęśliwa.
• Tego Bóg nie mógł wybaczyć.

Nie ze względu na samą śmierć, która pewnie była jak pójście do łóżka albo jak podróżowanie, ale babcia wiedziała, że Bóg się na nią obraził. W głębi ducha miała nadzieję, że jest naprawdę szalona, bo jeśli była zdrowa na umyśle - to z całą pewnością czekało ją piekło.

• fragment Oszałamiająca bohaterka!
• Ujmująca swoją delikatnością i odwagą w podejmowaniu ryzyka.

Télérama Powieść jednocześnie zabawna i czarująca, jasna i tajemnicza, jednym słowem: niezapomniana! Librairie Millepages Mały klejnot literacki: gładki jak drogocenny kamień i smakowity jak ciastka sardyńskie, całe w miodzie i anyżku.

• Libération Zdumiewające i znakomite.
• Rewelacja.
• L'Express Gładka z wierzchu, ale w środku pełna sekretów.
• Le Monde