Boruta

Boruta, syn Nikogo, wciąż żyje, ale co to za życie Zaszczuty, obity i pohańbiony siedzi w lochu, trawiąc czas na rozpamiętywaniu swojej przeszłości. Wyrwany z niewoli przez Jaśka, zwanego Małym, postanawia spłacić swój dług i przyłącza się do jego drużyny w niebezpiecznej misji.

Wolność jednak nie przynosi mu ukojenia: nocami nawiedzają go niepokojące sny, przypominające o mrocznych wydarzeniach z jego życiorysu. Gdy wychodzi na jaw, że są one częścią rzuconej nań klątwy, chłopak postanawia zrobić wszystko, żeby odczynić urok.

• Rozpalony, rozedrgany i na skraju paniki.
• Starając się złapać oddech, nieprzytomnie rozglądał się wokoło.

Borutę czeka długa i niebezpieczna wędrówka, podczas której pozna moc specyfików z maku i tajemniczych grzybków, zmierzy się z zastępem słowiańskich demonów i w końcu odkryje, kto jest jego prawdziwym przyjacielem, a kto wrogiem Obudził się nagle. Wytrzeszczył oczy, ale w ciemnościach rozświetlonych jedynie przez gwiazdy i żar z dogasających ognisk zamiast porośniętego szarymi łuskami pełnego ciemnych zębisk pyska, zobaczył nad sobą nie mniej zarośnięte oblicze Małego.

• Wielki jak góra mężczyzna intensywnie potrząsał go za ramię.
• Boruto!
• Boruto!
• Mały?
• przytomniał powoli.
• Co się dzieje?
• Pół obozu zbudziłeś rzekł z wyrzutem woj, odkładając na bok trzymane w drugiej ręce toporzysko.
• Przez sen krzyczałeś.
• Bogowie wyszeptał Boruta trwożliwie i jednocześnie zaczął szukać na piersi swego amuletu z kła dzika.