Boska świadomość

Prorokuję. Wyrokuję.

• Rokuję.
• Przepowiadam, przeczuwając w domysłach wynikających.
• Wpierw pomyślałem, że spróbuję zostać wizjonerem.
• Będę czytał Pismo Święte dzień i noc, aż duch święty natchnie mnie i ujrzę prawdę.
• A prawda ta będzie oczywiście straszna, parabolicznie apokaliptyczna i prowokująca.

• Zacznę zadawać trudne pytania, prowokując siły kamienne do pojedynku na słowa i czyny.
• I nie będzie już odwrotu od konfrontacji.

Wyznam wtedy, w bojaźni Bożej, co widziałem i stanę się prorokiem – krytykiem niewygodnym. Ale wcale nie trzeba być wizjonerem, by widzieć, że Kościół w konfrontacji z rzeczywistością tonie w mroku ignorancji.

• Duch Czasu woła, a Kościół nie słyszy i pustoszeje – wierni umykają jak z tonącego statku niewiary.
• Umyka też Kościół w swój zaułek mroczny i ślepy (przez wieki Kościół najlepiej czuł się w objęciach śmierci).
• Ucieka przed życiem „nowoczesnym”, rozpędzonym na drodze do (ułomnej) doskonałości.
• Duch czasu woła, a religia tonie w mitologii.
• BOSKA FUNKCJA Nadanie Bogu atrybutu Funkcji jest moim największym odkryciem filozoficznym.
• Dzięki temu, wielki problem wizerunku i imienia Boga przestaje mieć znaczenie.
• Bóg to nie wizerunek.
• Bóg to funkcja.