Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Bramin u kresu żywota Darmo gasnący promyk łowię Jak w ciemnym lesie znika życie Czyż nie powiecie mi, bogowie, W co mnie po śmierci mej wcielicie? Wprawdziem nie ulżył ludzkiej sosze, Ale szeptałem: ohm!
Wielbiciel Słońca i Xiężyca Byłem golutki jak i oni: Niechajże z pereł uździenica Na mojej głowie hardo dzwoni, Niechaj z kauczuku mam kalo... 7 lutego 1891 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Czem chata bogata, tem rada (1857), Tomiło (poemat, 1858), Kilka szczegółów o rodzinie, miejscu urodzenia i młodości Adama Mickiewicza (1860) Poeta, dziennikarz, tłumacz, członek komisji Archeologicznej oraz Komitetu Statystycznego w Wilnie, jeden z redaktorów Słownika Języka Polskiego wydawanego w Wilnie przez Mieczysława Orgelbrandta.
Do podjęcia twórczości literackiej zachęcił go Ludwik Kondratowicz (Syrokomla), autor wierszowanej przemowy do debiutanckiego tomu Korotyńskiego Czem chata bogata, tem rada. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.