Brewiaria Sekstusa Aureliusza Wiktora, Eutropiusza i Festusa to krótkie streszczenia dziejów Rzymu, powstałe w drugiej połowie IV wieku i pisane przynajmniej częściowo z myślą o czytelnikach, którzy zajmowali ważne stanowiska w aparacie państwowym, a którym skromna edukacja szkolna nie zapewniła dogłębnej znajomości historii imperium. Dla dzisiejszych badaczy starożytności prace te są cenne z dwóch powodów.
Po pierwsze, mimo bardzo skrótowej narracji stanowią jedne z najważniejszych źródeł do dziejów III stulecia, oczywiście nie ze względu na swą szczegółowość - ich narracja jest nadzwyczaj skrótowa - ale dlatego, że dzieł historiograficznych, które zachowały się z tej epoki, jest bardzo niewiele, późniejsi zaś autorzy poświęcali jej znikomą uwagę. Po drugie, brewiaria pozwalają nam poznać świadomość historyczną ludzi późnego antyku, ich wizję przeszłości, pozwalają zrozumieć, co przeciętnie wykształcony urzędnik powinien był wiedzieć o dziejach swojego państwa i co uważać w nich za istotne.
Zawiera pierwszy przekład na język polski brewiariów, napisanych przez 3 autorów: Aureliusza Wiktora "Liber de Caesaribus" (Księga o Cezarach), Eutropiusza "Breviarium ab Urbe condita" (Brewiarium od założenia Miasta) oraz Festusa "Breviarium rerum gestarum populi Romani" (Brewiarium dziejów narodu rzymskiego). Tłumaczone dzieła brewiarzystów znakomicie pokazują pewien nurt historiograficzny obecny w literaturze łacińskiej IV wieku n.e., a także stanowią ważne źródła historyczne do poznania historii politycznej III wieku n.e.
