Budzenie drzew

Od przeszłości, jak i od swojej małej ojczyzny nie można uciec. Nosi się je głęboko w sobie.

Budzenie drzew to powieść utkana z małych wydarzeń i strzępków historii o tym, jak nasze korzenie przywiązują nas do ziemi, jak do pewnych prawd dojrzewa się po trochu. To opowieść o życiu, przemijaniu, śmierci...

• O symbiozie człowieka z przyrodą.
• Bohaterka książki wychowuje się na wsi, u dziadków.
• Matka ją porzuciła i wyjechała do Włoch.
• Ojciec nieznany.
• Dziewczynka dorasta w świecie niedomówień i niewyjaśnionych kwestii.
• Buduje wokół swojego serca niewidzialny mur.
• Cierpkie wchodzenie w dorosłość oznacza konieczność oswojenia się ze stratą i śmiertelnością - zwierząt i ludzi.
• Babka jest oszczędna w okazywaniu uczuć, dziadek bardziej skory do rozdawania razów.

Z takim bagażem doświadczeń kobieta ucieka do miasta, by po latach powrócić, już nie sama, do swojej opiekunki, która zaczyna snuć historie z życia, i do własnych wspomnień.