Być jak Pągowski

"Pan to ma fajnie panie Pągowski" - Andrzej Pągowski często słyszy te słowa. Ale czy wypowiadający je zastanawiają się, co to naprawdę znaczy: być Pągowskim?

• Są takie życiorysy, w których sztuka i życie płynnie się przenikają.
• I choć jest tak również w przypadku Andrzeja Pągowskiego, Dorotę Wellman bardziej interesuje to drugie.
• i smak sukcesu.

• Rozmowa pary przyjaciół nie jest łatwa i gładka.

Kultowe plakaty i ilustracje Pągowskiego znamy wszak wszyscy, ale czy wiemy, kim jest on sam? Słynąca z ciętego języka i stawiania trudnych pytań dziennikarka wydobywa z artysty szczere do bólu wyznania, zmusza do refleksji nad własnym życiem, tym, co je kształtowało, konsekwencjami dokonywanych wyborów.

• Ten wywiad to spowiedź Andrzeja Pągowskiego.

• "Mało jest rzeczy równie satysfakcjonujących jak odczytywanie aluzji.

Ale także rodzaj terapii: uzależniony od pracy jak od narkotyku artysta przyznaje, że ceną za realizację pasji i sukces jest samotność. Obrazowe aluzje Pągowskiego, zwłaszcza przekładające się na słowa, od dawna dostarczają mi radości - i dają do myślenia.

• Lubię czytać jego obrazy" - Jerzy Bralczyk "Podziwiałem Andrzeja Pągowskiego od dziecka.
• Miłość do jego twórczości wpoiła mi mama, która darzyła Andrzeja szacunkiem i podziwem.

• To niesamowita rozmowa o sztuce, pasji i ogromnej miłości do życia i ludzi.

Teraz czytam historię człowieka, z którym się przyjaźnię, na przemian śmiejąc się i wzruszając. Dziękuję, Andrzeju, że jesteś" - Borys Szyc "To wielkie szczęście robić w życiu to, co się lubi.

• Historia jego plakatów to kawał historii polskiej kultury, o czym z pasją opowiada Dorocie Wellman" - Grażyna Torbicka

Andrzej Pągowski jest szczęściarzem, wciąż nienasyconym i nieznudzonym tym, co tworzy.