Cała Orsinia

Na "Całą Orsinię" składają się wszystkie teksty Ursuli K. Le Guin osadzone w Orsinii: powieść "Malafrena" (1979), trzy piosenki, zbiór opowiadań "Opowieści orsiniańskie" (1976) oraz dwa dodatkowe opowiadania.

• Pomysł kraju zwanego Orsinią przyszedł Ursuli Le Guin do głowy w 1949 roku podczas studiów w Radcliffe.

Kolejne teksty cyklu powstawały w późniejszych latach, publikowane były w różnych zbiorach opowiadań oraz w tygodniku "The New Yorker". Pamiętam, kiedy wpadłam na ten pomysł: w naszym małym spółdzielczym akademiku Everett House w Radcliffe w jadalni, gdzie można było uczyć się i pisać na maszynie do późna, nie przeszkadzając śpiącym.

• Nieważny kraj w Europie Środkowej.

Miałam dwadzieścia lat, pracowałam około północy przy jednym ze stołów i wtedy po raz pierwszy mignął mi przed oczami ten mój inny kraj. Jeden z tych, które zdemolował Hitler, a teraz demolował Stalin.

• Kraj położony niezbyt daleko od Czechosłowacji albo Polski, ale nie przejmujmy się granicami.

• Aha!
• Zaczynam nabierać wrażenia, że do czegoś dochodzę.
• Zaczynam słyszeć nazwy.
• Orsenya po łacinie, a po angielsku Orsinia.

Nie któryś z tych częściowo zislamizowanych narodów - bardziej zorientowany na Zachód Może jak Rumunia z językiem wywodzącym się z łaciny, lecz ze słowiańskimi naleciałościami? Zobaczyłam rzekę Molsenę, płynącą przez otwartą słoneczną okolicę do starej stolicy Krasnoy (krasniy to po słowiańsku "piękny").

Krasnoy na trzech wzgórzach: Pałacowym, Uniwersyteckim, Katedralnym. Katedrę Świętej Teodory, jawnie nieświętej świętej, noszącej imię mojej matki Zaczynam orientować się w terenie, czuć się jak u siebie w domu, tu, w Orsenyi - to matrya miya, moja ojczyzna.

• Tak też zrobiłam.
• (ze wstępu autorki) Ursula K.
• Le Guin urodziła się 21 października 1929 r.
• w Berkeley.
• Jej książki stały się klasyką nie tylko fantastyki.

Mogę tu mieszkać, dowiedzieć się, kim są inni mieszkańcy i co robią, i o tym opowiadać. To już kanon literatury pięknej - analizowany, poddawany badaniom literackim, antropologicznym i psychoanalitycznym.

• Pisała dla dorosłych, młodzieży i dla dzieci.
• Była autorką scenariuszy filmowych i esejów oraz tekstów piosenek.

• Amerykańska Biblioteka Kongresu określiła ją mianem Żyjącej Legendy wśród pisarzy.
• Od 1958.
• mieszkała w Portland w stanie Oregon.
• Zmarła 22 stycznia 2018 r.

Została uhonorowana wszelkimi możliwymi nagrodami przyznawanymi twórcom science fiction i fantasy, z Nebulą, Hugo i World Fantasy Award na czele.