CH.W.D.A.B. Kroniki 2005-2006

CH.W.D.A.B. Kroniki 2005-2006 to częściowo autobiograficzne, brutalne w formie i treści zapiski autora, mieszkającego w Prokocimiu odległej dzielnicy Krakowa.

Książka dokumentuje świat widziany w perspektywy miejskiej prowincji miejsca zamieszkania młodych, ambitnych ale już na starcie przegranych życiowo ludzi. Kluczem do historii rozgrywającej się na kartach książki jest los młodego mężczyzny, który wyrwał się z Prokocimia, wygrywając w loterii 14 mln złotych, na tym tle autor snuje opowieść dotyczącą także swojego własnego życia i osób ze swojego otoczenia.

Mało jest pozycji, które tak jak ta jednocześnie są krańcowo wulgarne, realistyczne i pornograficzne a z drugiej strony wzruszające i dające do myślenia. Książka początkowo odrzucona przez duże wydawnictwa z powodu swojej drastyczności, robi karierę całkowicie oddolnie - rozpowszechniała się najpierw pocztą pantoflową, z czasem doczekała się premiery w wersji elektronicznej, później swojej wersji w postaci audiobooka, aktualnie zaś przygotowywana jest premiera sztuki teatralnej na podstawie tej książki.

• To jedna z tych pozycji, jakie nie dają o sobie zapomnieć przez długi czas.
• Fragment: Kim był Cieciu?
• On był jednym z Łowców Psów i nikogo się nie bał.
• Miesiąc wcześniej wrócił ze szpitala jeszcze bardziej zawzięty i niebojący się śmierci, niż kiedykolwiek.
• Tatuaż z napisem Cracovia na jego piersi był teraz przecięty blizną biegnącą od litery o, daleko za literę a.
• Cieciu ćmił fajkę i siedział na ławce, a pod ławką stała butelka piwa.

• Nie planował w myślach przyszłych błyskotliwych akcji, ani nie wspominał przeszłej chwały.

Siedział i szeroko otwartymi oczami patrzył w kierunku Bieżanowa, jakby próbował go zobaczyć poprzez stojące mu na drodze bloki. Pił alkohol i miał to uczucie, jakie ogarnia żołnierza odpoczywającego między jedną bitwą, a następną: całkowite, obezwładniające uczucie spokoju.

• Obok niego siedziała dziewczyna.
• Wyglądała może trochę jak prostytutka, ale nią nie była.
• Cieciu po prostu był estetą i lubił patrzeć na swoją kobietę, pokazującą się światu w pełnej krasie.
• Czerwone jak krew usta.
• Kolczyki duże na szerokość kastetu.
• Cycki na wierzchu, jakby właśnie wstała z łóżka i nie zdążyła się zapiąć.
• Nogi szeroko rozstawione, jakby nigdy się nie zamykały.
• Bo dla niego nie zamykały się nigdy.

• By nic nie odkładać na jutro.

Cieciu wiedział, że życie jest krótkie i dlatego chciał, aby w każdej chwili wszystko było dostępne na wyciągnięcie ręki. Był jak grecki filozof, wyznający doktrynę o nieuchronnej śmierci, przychodzącej nie wiadomo kiedy, którą można zwyciężyć tylko żyjąc pełnią życia.

• To dlatego, ciągle leżała obok niego butelka i zawsze miał w kieszeni pełną paczkę papierosów.
• Cieciu nie wiedział, że jest równy antycznym filozofom po prostu siedział i kończył ćmić szluga.
• Arek przechodził właśnie obok niego.
• Wracał z jakiegoś debilnego spotkania pod oknem papieża.