Magdalena Louis towarzyszyła przestępcom od momentu aresztowania do dnia ogłoszenia wyroku. Czasami jeszcze dłużej do chwili gdy zamknęła się za nimi brama więzienia.
W trakcie swojej kilkuletniej pracy tłumacza, którą wykonywała dla brytyjskiego wymiaru sprawiedliwości, spotykała morderców, gwałcicieli, pedofilów, przemytników, handlarzy ludźmi, pospolitych złodziei. Stykała się z alkoholikami, mężami i ojcami, którzy katowali swoje żony i córki, a także z ofiarami tej okrutnej przemocy.
Pracowała po obu stronach barykady: z policją tropiącą przestępców i z adwokatami, którzy później tych najgroźniejszych i tych pospolitych oskarżonych bronili przed sądem. Przeprowadziła czytelnika przez miejsca zbrodni, cele izby zatrzymań, i sale sądowe.
Dzięki tej relacji naocznego świadka możemy zajrzeć do świata, którego istnienie przeraża, i poznać ludzi, którzy znaleźli się na samym dnie piekła. Po maturze wyjechała najpierw do USA, gdzie spędziła dwa lata, potem wyemigrowała do Wielkiej Brytanii.
Jej debiut literacki poprzedziła praca dziennikarza publikowała felietony i relacje sportowe w Tygodniku Żużlowym, Tempie, magazynie Żużel, także w angielskich czasopismach Speedway Star oraz Evening Star. W 2005 roku w ogólnopolskim konkursie Pisz do Pilcha jej opowiadanie Studnia zostało przez Jerzego Pilcha wybrane spośród trzech tysięcy nadesłanych i ukazało się drukiem w zbiorze wyróżnionych opowiadań.
W 2015 roku jej książka Kilka przypadków szczęśliwych została nagrodzona główną nagrodą jury na Festiwalu Literatury Kobiet Pióro i Pazur. Autorka wydała również powieści Ślady hamowania, Pola, oraz Zaginione.
