Ciągłość urywana. Z pamiętnika prostytutki

„Ciągłość urywana” to historia życia kobiety wychowanej w tradycyjnej rodzinie, która kierowana młodzieńczym buntem ucieka z domu. Niestety, nie wszystko okazuje się takim, jakie miało być.

Bohaterce co prawda udaje się zostać w wielkim mieście, jednak jej sposób na życie odbiega od ogólnie przyjętych społecznych norm etycznych. Mimo tego, że jej jedynym przyjacielem zostaje bezdomny, nowy dom nie jest bezpiecznym azylem, a jej samej daleko do szczęśliwości, młoda kobieta nie poddaje się.

• Nawet dla niej, prostytutki.

Żyje na marginesie, ale ciągle ma nadzieję i wierzy, że przyszłość jest wciąż czystą kartą. Od kiedy pamiętam, chciałam żyć inaczej niż wszyscy, którzy mnie otaczali.

• Byłam bardzo młoda, za rok miałam zdawać maturę.
• Swojej wyjątkowości nie chciałam szukać w intelekcie.
• Jak w przypadku prawie każdej młodej dziewczyny cała moja uwaga skupiała się na fizyczności.

• Nie zastanawiałam się długo, następnego dnia siedziałam w autobusie jadącym do Miasta Sprzeczności.

Był pierwszy letni weekend, gdy w jakiejś gazecie natknęłam się na ogłoszenie o naborze młodych dziewczyn do prezentacji bielizny. W kuchni, na lodówce, przyczepiłam kartkę dla mamy, kłamiąc, że jadę do koleżanki na wakacje.

• Nie dbałam o to, czy mi uwierzy.

• Następnego ranka obudziłam się w tym samym miejscu, w którym znikła moja świadomość.
• Leżałam na czerwonym dywanie.
• I jak wkrótce zauważyłam, zupełnie naga.
• Na moim nagim brzuchu spał jakiś mężczyzna.
• Nie znałam go.
• Twarz poorana zmarszczkami, prawie całkowicie siwe włosy.
• I był tylko w samym krawacie.
• To jedyne wspomnienie mojego pierwszego mężczyzny.
• I pierwszego klienta.
• I wierzcie mi, z chęcią bym je komuś oddała.

Pełna młodzieńczego egoizmu wyjeżdżałam z domu, myśląc tylko o szansie, która rysowała się przede mną i której nie zamierzałam stracić.