Cień na piasku

Wyobraź sobie, że pewnego dnia budzisz się w jakimś parku, zziębnięty i poobijany. Nie masz pojęcia, jak się nazywasz, w jakim jesteś mieście ani jak się tam znalazłeś.

• Ale nie wiesz jeszcze najgorszego.
• Że już za chwilę zaczną się tobą interesować tajemnicze organizacje, policja i służby specjalne.

• Co jest w tobie takiego, że przestępcy są w stanie szybko i bez wahania wtajemniczyć cię w swoje ciemne sprawy?
• A czy ja mam dokąd wracać?
• pomyślał nagle.
• Nie wiedział tego.
• Może też był jak umarły.
• Jego ubrania wyrzucono albo oddano biednym, dokumenty spalono.
• Może został już tylko na kilku czarno-białych fotografiach?
• A może właśnie minął swój grób, symboliczny.
• Tę jedyną pociechę dla żyjących (fragment powieści) Krzysztof Beśka urodził się 2 kwietnia 1972 roku w Mrągowie.

A przede wszystkim świat przestępczy od drobnych rzezimieszków, przez czyścicieli kamienic, aż po mafię. Prozaik, dziennikarz, autor tekstów piosenek i słuchowisk radiowych.

Jego dwie pierwsze powieści, Wrzawę (2004) i Bumerang (2007), zaliczono do nurtu polskiej prozy, która w krzywym zwierciadle ukazują nową, wolnorynkową rzeczywistość. Fabrykę frajerów (2009), wspomnienia z Liceum Wojskowego, nagrodzono Wawrzynem Literacką Nagrodą Warmii i Mazur oraz Wawrzynem Czytelników.

Autor trylogii kryminalnej, której akcja osadzona jest w XIX-wiecznej Łodzi: Trzeci brzeg Styksu (2012), Pozdrowienia z Londynu (2013) i Dolina popiołów (2015), a także rozgrywających się na Warmii i Mazurach powieści sensacyjnych Ornat z krwi (2013), Krypta Hindenburga (2015) i Konstelacja zbrodni (2017). Od 1998 roku mieszka w Warszawie, w której umieścił akcję współczesnego kryminału Wieczorny seans (2012), a także cyklu, na który składają się powieści Autoportret z samowarem (2015), Rikszą do nieba (2016) i Spowiedź w fotoplastikonie (2017).

• Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
• Opinie