Czego nie słyszał Arne Hilmen

Thriller i dręcząca zagadka, niepokojąca fabuła i domniemane szaleństwo. Debiut literacki reżysera i autora znanych reklam!

Czego nie słyszał Arne Hilmen to thriller o nietypowej konstrukcji, ponieważ zasadnicze pytanie nie brzmi: "kto zabił?", ale: "czy w ogóle jakaś zbrodnia została popełniona?". Powieść utrzymuje czytelnika w napięciu wywołanym przez narastające nieznane zagrożenie i nie rozczarowuje rozwiązaniem.

• Narracja jest jednowątkowa, wiemy dokładnie tyle co główny bohater.
• Akcja toczy się w Norwegii podczas nocy polarnej w bogatym mieście przemysłowym.

Szef małego komisariatu w sennej dzielnicy willowej podczas rutynowych zajęć obserwuje szereg z pozoru błahych zdarzeń, które łączą się ze sobą, stwarzając wrażenie istnienia zagrażającego życiu zjawiska nieznanej natury. Nastrój grozy pojawia się powoli i jak gdyby znikąd, nabiera charakteru horroru i przechodzi w spekulacje z obszaru technical fiction.

• W pierwszej chwili nie mógł uwierzyć w to, co zobaczył.
• Zasłona naprawdę lekko się poruszała.
• Wahnięcia nie większe niż dwa-trzy centymetry od okna i z powrotem powtarzały się regularnie.
• Poczuł, że ma trudności z oddychaniem.
• Nie spuszczając wzroku z zasłony, sięgnął po leżący na stopniu pistolet.
• W pokoju działo się coś jeszcze, czego w związku z tym nie mógł zobaczyć.
• Z krawędzi górnego stopnia powoli opadał kurz.
• Maleńkie drobinki przesuwały się w ciemności po jego powierzchni i jak w zwolnionym tempie padały na niższy stopień.

Sens śledztwa, które prowadzi Arne Hilmen, niemal do końca wydaje się urojony. Podświetlone reflektorem, jarzyły się jak mikroskopijne gwiazdki i pewnie dałyby mu się dostrzec, gdyby - oderwawszy na moment wzrok utkwiony w zasłonie - spojrzał tam, podnosząc latarkę.

• Wstał i powoli zaczął schodzić ze schodów.
• Przed godziną oglądał zasłonę przez okno od zewnątrz.
• Chwilę później dotykał jej, przesuwając ją po karniszu.
• Nikt tam nie mógł się ukryć.
• Zasłona jednak się poruszała.
• (fragment)

Trzymany w ręku pistolet, skierowany przeciw siłom, których nie pojmował, dawał namiastkę zabezpieczenia.