Człowiek zmienia skórę

Tadżykistan lata 30. Do pracy przy budowie tamy i systemu irigacyjnego przyjeżdża ze Stanów Zjedonocznych inż.

• Jim Clark.

• " - A któż by cię piwem napoił, gdyby mnie nie było w domu?
• Porzućcie agitację, towarzyszko sekretarko.
• Dla mnie moje zdrowie cenniejsze.
• Nie jestem głupi, żeby pracować na takim upale.
• Moje serce nie wytrzymuje.
• - To malaria, to serce.
• Wszystkie choroby na raz.
• Ale upał rzeczywiście piekielny.
• Nie mogę zrozumieć, jak ludzie moga pracować na takim słońcu?
• - Jak to nie rozumiecie?
• A któż zbuduje socjalizm?
• Tu już nie wolno zwracać uwagi na żadną temperaturę.

Nowe miejsce, nowi ludzie, których zapał i wiara w budowaną właśnie socjalistyczną przyszłość wpłyną na filozofię młodego Amerykanina. Krystałłow, znany typ antyspołeczny, jak mnie tytułuje nasz kierownik robót, Krystałłow może nie rozumieć.

• Ale wam nie wypada.

Jeżeli wodzowie przestaną rozumieć, to cóż my, zwykli śmiertelnicy?..."