Czytadło

„Czytadło” ukazuje warszawski chaos początku lat 90. W Polsce rozpoczął się festiwal pomysłów na przyszłość, organizowane są demonstracje i głodówki, powstają ruchy najbardziej „zbawienne”, jak choćby Sobór Słowiański.

• Mnożą się pretendenci do posad ministerialnych, władzę próbują przejąć niespełnieni przywódcy.
• Podejmowane są coraz dziwniejsze inicjatywy.

W życiu publicznym biorą, co prawda, udział niedobitki upadłego ustroju, ale dominują w nim już ludzie „nowi”. Nawet główny bohater utworu, który nie chce uczestniczyć w tym zwariowanym karnawale, nie zdoła obronić swojej niezależności.

• Życie wciąga go w wir wydarzeń.

• „Czytadło” to powieść odwołująca się do konwencji kryminalnej i romansowej.
• Stanowi poruszającą, satyryczną wizję III RP u progu niezawisłości.
• Jest też obrazem środowiska warszawskich pisarzy i polityków, wśród których obracał się Konwicki.

Na domiar złego znowu powracają do niego zmory przeszłości, a tajemnicze morderstwo pięknej dziewczyny stawia go w sytuacji podejrzanego o popełnienie zbrodni. Niedopowiedzenia, niejasna granica między snem i jawą, podwójność widzenia, wszystkie te charakterystyczne dla pisarza sposoby przedstawiania świata, tworzą dystans wobec opowiadanej historii.

• Pozwalają autorowi postawić niezmiernie przykrą diagnozę polskiego społeczeństwa po 1989 r.