Dania. Tu mieszka spokój

Jak żyje się w kraju, którego mieszkańcy chcą być fucking flink zajebiście życzliwi? Dlaczego Kopenhaga nazywana jest miastem przyszłości?

• Co wspólnego ma Władca Pierścieni z duńskim bogactwem naturalnym, czyli zaufaniem?

W rankingach poziomu szczęścia Dania od lat nie schodzi z podium, tutaj powstało pierwsze ministerstwo środowiska, a pierwszą ministrą w Europie została Dunka. Znana z designu i architektury, niewymuszonego stylu życia, fascynującej Kopenhagi czy rowerowych autostrad, Dania kojarzona jest jako skandynawski raj.

• I słusznie!

• Jednak ojczyzna Andersena ma też ciemniejsze karty w swojej historii.

Ważne są tu relacje z innymi ludźmi, liczy się jakość życia, a ideałem jest wielokulturowe społeczeństwo dobrobytu. To pierwsza tak wieloaspektowa książka, której autorka, od 30 lat związana z Danią, zabiera nas w podróż po meandrach kraju.

• Może i Danii nie jest potrzebna reklama, za to nam potrzebna jest taka książka.

Opisuje mieszkańców, zaprasza do duńskiej kuchni i w dzikie niedostępne miejsca oraz zachęca, aby samemu przekonać się, jak wygląda ten mały, ale wyjątkowy kraj po drugiej stronie Bałtyku. Z Sylwią Izabelą Schab wybieramy się w podróż do Danii, tam i z powrotem, z duńską architekturą oraz architekturą duńskości w tle.

• To wieloaspektowa, wielogłosowa opowieść o bezpretensjonalności i wspólnotowości.
• Interesująca i bardzo inspirująca lektura, niuansująca obraz Skandynawii i Skandynawów.

• Pozwala lepiej zrozumieć Duńczyków i ich kulturę oraz historię.
• Parafrazując cytowany w książce gruk Pieta Heina: Ta książka jest tak bogata w treści, że się to w głowie nie mieści.
• Agata Lubowicka, skandynawistka i tłumaczka literatury duńskiej Wspaniale czyta się książki powstałe z niedosytu.
• Autorka poświęciła całe zawodowe życie Danii i dzieli się z nami pasją do tego małego kraju o wielkich ambicjach.

Natalia Kołaczek, autorka Szwecjobloga i książki I cóż, że o Szwecji To książka, jakiej brakowało: skarbnica aktualnej wiedzy o Danii. Po lekturze mamy ochotę już na zawsze przesiąść się na rower, zwolnić tempo życia, zaangażować w wolontariat i łaskawszym okiem spojrzeć na hot dogi.

• Ilona Wiśniewska