Deformacje nowoczesności

Uparte, niekiedy rozpaczliwe poszukiwanie formy. Tęsknota za bezpiecznym zestawem słów, za „formułą”, która choć na chwilę zatrzymałaby nieustanny potok mowy, znaków i obrazów.

Nowe próby, wynalazki, pomysły, do utraty sił, do utraty tchu, do końca. Niektórzy się domyślają, że tego marzenia nie da się zrealizować, że to tylko mrzonka, majak, niebezpieczna ułuda.

• Mimo to brną w te próżne rejony, wyruszają w podróże bez powrotu.
• Czy tak zwana rzeczywistość oferuje coś lepszego?

Niebezpieczna, gdyż grozi ostateczną utratą poczucia rzeczywistości, pogrążeniem się w oparach mitu, w odmętach wyobraźni. Inni znowu obnażają jałowość tych prób, pokazują, że szukać należy inaczej i gdzie indziej.

• Choć i tak się nie znajdzie.

• Mniej więcej tak mogłaby wyglądać opowieść o tym, co zwykliśmy nazywać nowoczesnością.

Forma zawsze się wymyka, wyślizguje, wypada z rąk i wychodzi z kadru. Roussel, Bataille, Deleuze, Barthes, Rainer – między innymi to o nich jest ta opowieść.