Diagnoza i terapia w logopedii

Teksty. zawarte w książce, dotyczą różnych kwestii.

• Często towarzyszy temu refleksja natury ogólnej.

Najczęściej - ze względu na specyfikę przedmiotu - są one przedstawiane jako doniesienia z badań bądź własnej praktyki logopedycznej. W każdym razie stanowią one cenny materiał do refleksji dla badaczy oraz - niekiedy - dobrą podstawę dla ukierunkowania poszukiwań badawczych dla adeptów logopedii.

• Bardzo trudno było uporządkować zebrane teksty.

• Prezentowane opracowania nie odpowiadają też na pytania postawione w tytule konferencji.

Każdy z nich zawiera bowiem zarówno opis stanu badań w jakimś zakresie, jak i przedstawia zebrany przez autorów materiał, który został tu poddany analizie. Skupiają się właśnie na problemach diagnozy, terapii - jeśli idzie o zaburzenia mowy, oraz stymulacji - jeśli odnosi się to do zakłóceń w zakresie rozwoju mowy.

• Dlatego jako zasadę porządkującą przyjąłem stopień ogólności poruszanych problemów.
• Tom składa się z trzech części.
• Pierwszą - Zagadnienia ogólne - stanowią trzy teksty.

Druga - zatytułowana nieco umownie Diagnoza - gromadzi 10 artykułów, w których zostały poruszone różne zagadnienia opisujące albo stan badań, albo propozycje postępowania diagnostycznego w logopedii. Trzecia - Terapia i stymulacja - obejmuje 19 tekstów, które zasadniczo stanowią doniesienia z badań na temat postępowania logopedycznego lub praktyki własnej autorów.