Barbara Szatur-Jaworska, która już dzięki wcześniejszym publikacjom dała się poznać jako wybitna specjalistka m.in. w obszarze diagnozowania w polityce społecznej, podjęła próbę - od razu należy dodać, że udaną - omówienia takich metod i wskaźników stosowanych w procesie diagnozowania, które są wykorzystywane i przez badaczy zajmujących się polityką społeczną jako nauką, i przez praktyków na szczeblach makro, mezo i mikro.
W książce w kompetentny i czytelny sposób scharakteryzowane zostały możliwości i ograniczenia diagnozowania w polityce społecznej, jego znaczenie dla nauki i praktyki polityki społecznej oraz doświadczenia wynikające ze stosowania wybranych metod oraz posługiwania się niektórymi wskaźnikami.
