Wincenty Korotyński Czem chata bogata, tem rada Do F. P.
(Przesyłając egzemplarz Dęboroga) Nie ten, co swe sprawy na karcie dziejowej Krwią ludów zapisał na wieki, Nie ten, co duch życia zagwoździł w okowy, Jest godzien pamięci dalekiéj; Lecz ten, co w człowieku pokochał treść Bożą, Z nim chlebem i sercem się dzieli, Ten, czyim skinieniem szczęśliwi się mnożą Ten godzien, by o nim wiedzieli. 7 lutego 1891 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Czem chata bogata, tem rada (1857), Tomiło (poemat, 1858), Kilka szczegółów o rodzinie, miejscu urodzenia i młodości Adama Mickiewicza (1860) Poeta, dziennikarz, tłumacz, członek komisji Archeologicznej oraz Komitetu Statystycznego w Wilnie, jeden z redaktorów Słownika Języka Polskiego wydawanego w Wilnie przez Mieczysława Orgelbrandta.
Do podjęcia twórczości literackiej zachęcił go Ludwik Kondratowicz (Syrokomla), autor wierszowanej przemowy do debiutanckiego tomu Korotyńskiego Czem chata bogata, tem rada. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.