Kilkuczęściowy poemat "Dokąd bądź" jest niezwykle ambitnym "zamachem na całość", rozbudowaną grą językową, pełną jednak odniesień do rzeczywistości i - zapewne - wątków autobiograficznych. To obraz człowieka zanurzonego w świecie, oddany poprzez ciągi paradoksalnych obrazów, zderzanych ze sobą zwrotów z różnych obszarów współczesnej mowy publicznej, utartych, lecz tutaj wywróconych na nice związków frazeologicznych, kryptocytatów i aluzji - czasem czytelnych, czasem zaszyfrowanych.
W tym świecie "fragmentaryczna pascha to cała nasza podróż w głąb księgi wyjścia, / z której zostały wióry po przejściu digitalizacji i nie ma, że boli istnienie / sentymentów, leżenie krzyżem bez dostępu do sieci wzmaga osteoporozę"...
