Dopóki nie zgasną gwiazdy

„Kiedyś przecież nadejdzie koniec świata, pogasną gwiazdy i wszystko dobiegnie kresu, nawet życie ich nieznanego ojca. Nastanie nowe niebo i nowa ziemia, ale dla nich nie będzie tam już miejsca.

• Pozostaną w zimnej ciemności, osierocone na wieczność”.
• Po Upadku nic nie wygląda tak jak wcześniej.
• Lód i śnieg pochłonęły cały świat.
• Po ziemi stąpają wygłodniałe bestie, niebem nie rządzą już ptaki.
• Miasta stoją niemalże puste – zapuszczają się tam jedynie złomiarze, w poszukiwaniu cennych artefaktów.
• Śnieżne pustkowia i dzikie ostępy leśne przemierzają grupy myśliwych, desperacko walczących o pożywienie.
• Pozostali przy życiu ludzie przenieśli się wysoko w góry, gdzie trzymają się ułudy bezpieczeństwa.

• Dla większości lepsza jest śmierć… W takiej rzeczywistości przyszło żyć Kacprowi.
• Chłopak nawet nie przypuszcza, jakie piekło zgotował mu los.
• Pogoń za ambicją oraz poczucie obowiązku wobec bliskich każą mu opuścić znaną okolicę.
• Rozpoczyna swoją podróż.

Doskonale wiedzą, że biada tym, których dopadną światła na przełęczy. A światła czekają na nieostrożnych wędrowców… Wejdź do świata, w którym przetrwają tylko najsilniejsi, każda książka jest na wagę złota, a dawne siedziby ludzkie skrywają największe sekrety.

• Do świata, który nie wybacza najmniejszego błędu.
• *** Najnowsza książka Patykiewicza zaczyna się niepozornie, żeby ze strony na stronę wciągać coraz bardziej.
• Czy to już postapokalipsa, czy jeszcze quasi-słowiańskie fantasy?

• Dopóki nie zgasną gwiazdy w obu tych perspektywach prezentuje się co najmniej intrygująco.
• Michał Cetnarowski, „Nowa Fantastyka” Znakomita powieść przygodowa osadzona w oryginalnym postapokaliptycznym świecie.

Czy to powieść young adults – z wiarygodnym nastoletnim bohaterem i motywem inicjacyjnym – czy raczej rasowa science fiction, z nieoczywistymi mechanizmami świata, które trzeba rekonstruować samemu w trakcie lektury? U Patykiewicza czuć ducha klasyki gatunku, ale autor nie korzysta z utartych schematów, lecz kreuje własną rzeczywistość, której tajemnice odkrywamy wraz z bohaterem.

• I jak on do końca nie jesteśmy pewni, komu wierzyć.

• Niedobitki ludzkości walczą o przetrwanie, ale czy ich walka ma szansę na powodzenie?
• Dojmujące zimno, Lucyfer i nowatorska mitologia czynią z Dopóki nie zgasną gwiazdy powieść wyjątkową.

Paweł Majka, autor powieści Dzielnica obiecana Piotr Patykiewicz stworzył oryginalną wizję świata po zagładzie cywilizacji. Łukasz Radecki, „Grabarz polski” Parafrazując Nikosa Kazantzakisa i jego „piękną katastrofę”, można śmiało powiedzieć, że Patykiewicz stworzył piękną apokalipsę.

• Zdecydowanie jedna z najciekawszych i najdojrzalszych wizji fantastycznych ostatnich lat.

Mroczną, przejmującą, wypełnioną mistycyzmem, a jednocześnie niesłychanie liryczną i mądrą. Mateusz Uciński, Gazeta.pl Nareszcie – postapokaliptyczna opowieść, która nie tylko wciąga i wywołuje ciarki, ale też nie została utkana ze schematów znanych z setek filmów i książek o podobnej tematyce.

• Oby nasz świat nigdy nie obrócił się w podobną – malowniczą i skutą mrozem – ruinę… Bartłomiej Paszylk, Dzika Banda