Monografia omawia popularną i niezwykle wpływową w dziedzinie PR teorię doskonałego public relations Jamesa Gruniga. Autor stawia sobie trzy główne cele: eksploracyjne - służące poznaniu, opisowi i zrozumieniu zjawisk zachodzących w teorii public relations eksplikacyjne - a więc wyjaśniające główne wątki w debatach wokół teorii doskonałego public relations oraz prognostyczne - czyli stanowiące próbę odpowiedzi na pytanie o przyszłe kierunki rozwoju teorii doskonałego public relations.
Choć autor szczegółowo opisuje i analizuje teorię doskonałego public relations, to książka odnosi się do public relations w szerszym ujęciu, ponieważ dr Jacek Barlik omawia także najważniejsze wyzwania, najbardziej istotne problemy i najciekawsze kontrowersje oraz debaty wokół i w samej dyscyplinie public relations. Pierwsza część książki opisuje paradygmat dyscypliny, porządkując wiele jej aspektów, w tym interdyscyplinarność i specyfikę public relations, a ponadto przystępnie i przejrzyście wskazuje na zawiłości i spory wokół PR.
Kolejne rozdziały w syntetyczny sposób prezentują historię tworzenia się dyscypliny public relations oraz krytykę dotyczącą jej istoty, metodologii i przydatności. W końcowej części książki autor przedstawia swoje rozważania o ewolucji teorii doskonałego public relations, formułując postulaty, które muszą być spełnione, aby jej zasięg nie ograniczał się do branży public relations, lecz rozszerzył się na inne obszary zarządzania - na poziomie praktycznego działania, szkolnictwa wyższego i prowadzonych badań naukowych.
Dzięki doświadczeniu autora jako menedżera, konsultanta i doradcy w dziedzinie public relations oraz wykładowcy akademickiego książka przedstawia szerokie spektrum praktycznego i teoretycznego spojrzenia na PR w jego współczesnym wydaniu. Z książki skorzystają zarówno specjaliści z branży PR, jak i studenci tej dziedziny oraz eksperci z zakresu komunikacji społecznej.
*** Jacek Barlik - praktyk i badacz public relations, konsultant polskich i międzynarodowych firm, instytucji i organizacji, pracownik Wydziału Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii UW (od 2014 r.). Doktor nauk humanistycznych, stypendysta Fulbrighta (University of Maryland at College Park, u prof.
Jamesa Gruniga, 1994-1995), jedyny polski członek Public Relations Society of America (od 1999 r.). w: "Corporate Communications: An International Journal", "Studiach Medioznawczych", "Zeszytach Prasoznawczych", "Central European Journal of Communication", rozdziały w publikacjach pod red.
