Dowód ontologiczny

Anzelm Zaostry uczy matematyki w liceum. Matematyka to jego pasja, za jej pomocą tłumaczy sobie świat.

• Nosi imię świętego, który stworzył sławny dowód istnienia Boga.
• Kim dokładnie jest, sam nie wie – nie wie w sensie ontologicznym.
• Pewnego dnia Anzelm otrzymuje propozycję, by wziąć udział w grze z czasem.

• Może zresztą tylko mu się wydaje, że odrzucił grę.
• W każdym razie odstawia alkohol – decyzja ryzykowna dla kogoś, kto piciem powstrzymuje nadmiar myśli.
• „Dowód ontologiczny” jest współczesną powiastką filozoficzną i werbalnym równaniem z wieloma niewiadomymi.
• Główny bohater Anzelm wędruje poprzez swoje myśli i rzeczywistość, nie kategoryzując dotykających go zdarzeń.
• Ignoruje czas, chronologię i historię.

Nie zamierza jej podjąć, wszak postawił sobie za cel udowodnienie, że czas nie istnieje. Nie zadowalają go obecne normy i reguły, poszukuje nowych, porządkujących świat algorytmów.

Zaskakuje zarówno otoczenie, siebie, jak i czytelnika.