Drań, czyli moje życie z jamnikiem

Skąd imię Drań? Z piosenki Kabaretu Starszych Panów My jesteśmy tanie dranie.

• Mocne imię, oddające siłę jamniczego ducha.

Bo każdy, kto żył z jamnikiem pod jednym dachem, wie, że to psy, których nie da się zlekceważyć. Drań, nazywany też Dranisławem lub Draniuszkiem, wkroczył w życie rodziny Zosi w szczególnie trudnym czasie zaraz po stanie wojennym 1981 roku.

• Stał się pocieszycielem w trudach oraz towarzyszem w radościach i smutkach.

Był wtedy małym kluseczkowatym szczeniaczkiem, ale niemal od razu wypełnił swoją osobowością cały dom i serca wszystkich mieszkańców. Bywał łobuzem, ale też nieulękłym, wiernym przyjacielem.

• W niewielkim jamniczym ciele dźwigał niezłomny charakter.
• Szczekał basem, miał na wszystko własne zdanie i kochał po swojemu.

• Opowieść o Draniu przenosi czytelnika w lata 80.
• Opowiada o przyjaźni ludzkiej i psiej.

Był psem, którego nie tylko się kocha, ale też szanuje. Pokazuje, że nawet w najtrudniejszych czasach jamnicza miłość jest jak kubek ciepłej herbaty w mroźny dzień.Drań to postać prawdziwa.

• A wszyscy wiemy, że z pierwszym psem jest jak z pierwszą miłością nigdy się go nie zapomina!

Pierwszy, wyczekany pies autorki, jej wierny kumpel z czasów szkoły podstawowej.