Droga bogów

,,Historia o zdradzie ludzi i końcu wierzeń pogańskich nie zawiera widowiskowych bitew, nie tworzy też bohaterów. Zdrada i tchórzostwo pojawiały się często i niespodziewanie, a jedynym wygranym ostatecznie został chrześcijański bóg".

• Przez stulecia naszym przodkom towarzyszyli różni bogowie.
• Legendy i mity o nich z biegiem czasu odeszły w zapomnienie.
• Główny bohater Aron podejmuje wysiłek uratowania pamięci o dawnych bogach.
• Bo oni przecież istnieją - dopóki tylko mają wyznawców.
• Chłopak rusza w nieznane, aby mogli przetrwać i powrócić do świata.

• Przygoda Arona zaczyna się w szeregach Welesa - słowiańskiego boga magii, bogactwa.

W swej podróży spotyka postacie historyczne, bohaterów legend, mitów i przedchrześcijańskie bóstwa, a każdy z nich kształtuje jego dalsze losy. Nieoczekiwany zbieg okoliczności powoduje, że bohater przybiera jednak postać kitsune i jako lisica przechodzi w służę bogini Inari.

• Nękany wewnętrznymi rozterkami wciąż szuka swojej tożsamości.

W jej chramie znajduje dom i rodzinę, ale zachowuje też dwie niezwykłe twarze - w jednej chwili jest Aronem, a w drugiej Aari. ,,Droga bogów" prowadzi nas nie tylko po świecie dawno zapomnianych istot i przeżyciach bohatera, ale również w sposób szczególny pokazuje magiczny okres w dziejach Japonii.

Legendy tego kraju towarzyszyły autorowi przez wiele lat, bo opisują wspólne życie ludzi i bogów - a według znanych do dziś przekazów rolą bogów było pomagać ludziom. ,,Jak ja lubię nocne niebo.

• Patrzenie na nie zawsze uświadamia mi, jacy jesteśmy mali i niezauważalni.
• Innych napawa to strachem, mnie chyba spokojem.
• Może dlatego, że czuję się wtedy częścią tego wszystkiego.

Wiem, że w ten sam księżyc i gwiazdy patrzyli, patrzą lub będą patrzeć miliony ludzi. Każdy z nich ma własne życie, problemy i - tak jak ja - snuje pseudofilozoficzne dywagacje o rzeczach, które w zasadzie nie mają sensu".