Droga do Sieny

O książce: "Szkice Zagańczyka traktują o lekturach i podróżach, czyli łączą w istocie opis dwóch podróży - podróży myślowej i podróży rzeczywistej. Są to medytacje nad kulturą i życiem, a zatem nad tym, co jest istotą naszego bytu, trwamy bowiem w naturze i kulturze.

• Paweł Hertz Fragment: "Przyjechałem do Toskanii podziwiać obrazy.
• To one miały dostarczyć mi wrażeń.
• Najsłynniejsze znałem z reprodukcji i licznych opisów.

W naturze, która jest żywiołem, i w kulturze, która ten żywioł ujarzmia, powściąga, czyni go domem naszego istnienia". A jednak dopiero tu zrozumiałem, że trzeba widzieć je wraz z krajobrazem, oprawić w ramy codziennego życia.

• Oglądać niespiesznie.
• Patrzeć na nie oczami otwartymi na inne, zwyczajne widoki.
• Ciekawił mnie zapis chwili, olśnienie światem znajdującym się obok.

Wiosną w dolinie dobrze jest wyjść rano przed dom, gdy mgła spowija wzgórza a słońce, zapowiadając piękny dzień, tka mleczną zasłonę. Zieleń traw i pszenicy jest wówczas najpełniejsza, omyta rosą, wolna od kurzu piaskowych dróg.

• Ostre figury cyprysów coraz wyraźniej znaczą swoją obecność, choć ciągle widać zaledwie ich zarys.

Niebawem wszystko okryje prażący blask, ale teraz w tej chwili przesilenia, gdy przyroda zdaje się wahać, kształty są jeszcze rozmyte. Mgła przetacza się w dolinę, schodzi na łąki, okrywa dachy domostw.

• Jest cicho i nawet ptaki dopiero budzą się do lotu".
• MAREK ZAGAŃCZYK, ur.
• 1967.
• W "Zeszytach Literackich" przez 26 lat, zastępca redaktor naczelnej w latach 2010-2018.
• Kurator archiwum i spuścizny Pawła Hertza.

Autor tomów szkiców Krajobrazy i portrety, Droga do Sieny, Cyprysy i topole, Berlińskie widoki.