Dwanaście

Bohaterem powieści jest mężczyzna obsesyjnie poszukujący miłości. Winą za swoje niepowodzenia obarcza kolejne partnerki, od których oczekuje więcej, niż sam im daje.

• A daje wyłącznie rozkosz.
• Na początku postrzegamy go jako normalnego mężczyznę o sporych potrzebach seksualnych.

• Czerpie pełnymi garściami z erotycznej sfery życia.

Poszukuje wciąż nowych doznań, realizuje odważne fantazje, których głównymi postaciami zawsze są kobiety. Z czasem okazuje się, że przestaje kontrolować oganiającą go rzeczywistość, a obsesyjne poszukiwanie niespełnionego uczucia przejmuje nad nim kontrolę.

• Staje się groźny nie tylko dla swoich kobiet, ale przede wszystkim dla siebie.
• Książka jest kontrowersyjna, najdelikatniej mówiąc nieprzyzwoita i bulwersująca.
• Zarówno w treści, jak i w formie.
• Wulgaryzmy w takiej liczbie mogą wydawać się trudne do zniesienia.
• Jednak autor zadał sobie trud i seks opisuje tak realnie, jak tylko pozwala na to polski język.

• Grossman nie uznaje tu kompromisów ani półśrodków.

Ostre sceny erotyczne przedstawione są przy użyciu mnóstwa słów uznawanych za nieprzyzwoite, ale czy można to zrobić inaczej, nie ocierając się o egzaltację? „Dwanaście” to powieść jedyna w swoim rodzaju – odważna do bólu, a jednocześnie lekka, miejscami dowcipna, nie pozbawiona absurdalnego humoru.

• Niektórzy zapewne zaliczą ją do pornografii.

• Taka skandalizująca książka pojawia się chyba po raz pierwszy w polskiej literaturze.

Jednak zakończenie, niezwykle zaskakujące, a także sposób narracji w finałowych scenach stawiają ją na półce znacznie wyższej niż tylko dobre, ociekające seksem opowiadania erotyczne.