Dwie karty, część I cyklu Teatr węży

Wszystkie anioły umarły, a bogowie odeszli. Magia dzieli się na srebrną i czarną; ta druga jest skażona, wyklęta.

• Po ziemi grasują demony, czyhające na dusze śmiertelników.

• Walcząc o byt w światku żebraków i przestępców, stopniowo buduje sobie nową tożsamość.

W Shan Vaola nad Zatoką Snów pojawia się obłąkany człowiek, który twarz ma pociętą ranami, a ze swej przeszłości pamięta jedynie urywki. Jego perypetie splatają się z losami całej gamy postaci – bezdomnego chłopca imieniem Znajda, alchemika, na którym ciąży paskudna klątwa, szczurołapa, którego córkę uwiódł i porzucił pewien nicpoń, arystokratki, której brat zginął zabity przez srebrnych magów… A w tle toczy się intryga uknuta przez Otchłań.

• Z recenzji: Na powierzchni rządzone przez magów bogate kupieckie miasto.
• Pod ziemią - lochy zamieszkane przez gildię śmieciarzy.
• Na nieboskłonie rozpięta zasłona utrudniająca przenikanie demonów...
• Tylko utrudniająca.
• W którymś z domów ukryty śmiertelnie niebezpieczny artefakt mogący przynieść zagładę.
• Tunelami błąka się okaleczony, na wpół obłąkany i pozbawiony pamięci przybysz...
• Na powierzchni dwa demony przybrawszy ludzką postać szukają magicznej kuli.

Mroczne, lecz bez epatowania makabrą, pełne plastycznych szczegółów obyczajowych, Dwie kartyotwierają cykl powieściowy o świecie Zmroczy. Debiutancka powieść fantasy autorstwa Agnieszki Hałas przenosi nas do niezwykłego bogatego i starannie skonstruowanego świata.

• Pozwala zanurzyć się w przesyconej magią rzeczywistości.
• Uwagę czytelnika zwraca lekkość pióra, potoczystość narracji oraz perfekcja warsztatowa młodej autorki.

-- Andrzej Pilipiuk Historie o Krzyczącym w Ciemności podobały mi się, odkąd przeczytałam w "Feniksie" "Białe dłonie", pierwsze opowiadanie z cyklu. Do gustu przypadł mi główny bohater, zagadkowy i niejednoznaczny moralnie (ale nie banalnie ewoluujący od złego do dobrego, o nie), zauroczył mnie świat, kojarzący się tyleż z mrocznym, jak na prawdziwą dark fantasy przystało, średniowieczem, co z barwnym steampunkiem.

W "Dwóch kartach" powracamy do czasów, gdy Brune Keare otrzymuje swoje drugie imię, człowiek o zniszczonej przeszłości przemienia się w maga. A że powieść ta jest początkiem większej całości - tym lepiej dla czytelników, którzy jak ja lubią opowieści zarazem posępne i fascynujące, napisane z wielką wyobraźnią i subtelnym wyczuciem emocji.

• -- Anna Kańtoch