Adzia Semkowicz, zainspirowana przez hrabinę von Tromm, zaczęła angażować się społecznie. Wieczorami układa życzenia i wypisuje kartki dla żołnierzy na froncie.
Któregoś dnia odwiedza w ramach akcji dobroczynnej szpital i obserwuje cierpienie weteranów, którym wojna zabrała ręce lub nogi. Jej decyzja, choć wzięła się ze szlachetnych pobudek, jest również reakcją na odrzucenie ze strony Kalinowskich.
Adzia liczy na to, że angażując się w pomoc potrzebującym, zapomni o niedoszłym narzeczonym.
